Het is weer de gewone week, alhoewel met het schoolfeest van volgende zaterdag, kan je de week ook niet helemaal normaal noemen.
Het materiaal van de openluchtklassen zit zo goed als opgeborgen, wachtend op de volgende openluchtklas.
De verwerkingsboekjes moeten nog wel verder aangevuld worden, er moet nog een werkstuk gemaakt worden, kortom er is dus nog wel wat werk aan de zeewinkel.
Maar genieten doen we er nog wel van, deze morgen rond kwart voor 9 in de auto op weg naar de school van Anzegem: "Juf, vorige week zaten we nog aan het ontbijt, zalig was dat hé."
Ja het oude spreekwoord: "Schone liedjes duren niet lang," is nog steeds een waarheid als een koe.
Voor de zesdeklassers is het besef dat ze volgend jaar niet meer mee kunnen nog wat pijnlijker, maar voor hen staan nieuwe horizonten wachten. Voor de vijfdeklassers is er nog het besef dat zij volgend jaar nog eens op bosklas gaan.
De meeste verhalen zullen nu thuis wel verteld zijn, we stapelen de openluchtklas herinneringen weer op en denken er aan met de 3-koppige bemanning om ooit eens onze zee- en bosklasmemoires te schrijven. We hebben er al wat...
Tot volgend jaar voor... nieuwe bosavonturen.
De laatste zeegroeten,
De 3-koppige bemanning.
Het materiaal van de openluchtklassen zit zo goed als opgeborgen, wachtend op de volgende openluchtklas.
De verwerkingsboekjes moeten nog wel verder aangevuld worden, er moet nog een werkstuk gemaakt worden, kortom er is dus nog wel wat werk aan de zeewinkel.
Maar genieten doen we er nog wel van, deze morgen rond kwart voor 9 in de auto op weg naar de school van Anzegem: "Juf, vorige week zaten we nog aan het ontbijt, zalig was dat hé."
Ja het oude spreekwoord: "Schone liedjes duren niet lang," is nog steeds een waarheid als een koe.
Voor de zesdeklassers is het besef dat ze volgend jaar niet meer mee kunnen nog wat pijnlijker, maar voor hen staan nieuwe horizonten wachten. Voor de vijfdeklassers is er nog het besef dat zij volgend jaar nog eens op bosklas gaan.
De meeste verhalen zullen nu thuis wel verteld zijn, we stapelen de openluchtklas herinneringen weer op en denken er aan met de 3-koppige bemanning om ooit eens onze zee- en bosklasmemoires te schrijven. We hebben er al wat...
Tot volgend jaar voor... nieuwe bosavonturen.
De laatste zeegroeten,
De 3-koppige bemanning.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten